Mooimergelland.nl

Inloggen of inschrijven

Doucement et lentement



Na drie jaar tumorgeklooi eindelijk in conditie om op vakantie te gaan. Drie weken naar mijn geliefde Provence.

De heenreis in twee etappes in hotels langs de snelweg Route du Soleil.

Niet teveel woorden aan vuil maken. Hotels zijn een noodzakelijk kwaad waar je voor 80€ een vier bij vier kamer afhuurt, waar soms wel en soms niet het ontbijt bij hoort. Anders komt er nog 15€ per persoon bij voor 'n kop koffie, 'n pain au chocola, wat jam, stokbrood en jawel 'n vers geperste jus d'orange.

In de folder staat dat er 'n gezellige bar is, waar het goed toeven is. Forget it.  Als ik een wijntje wil gaan nemen is de barkeeper nergens te bespeuren en de gezelligheid moet ik uit mijn hoge hoed toveren, want ik ben helemaal alleen in de barwereld. De hotelkamer blijkt een duivenkot van vier bij vier meter, waar de televisie 't wel doet maar de warmwaterkraan slechts een lauw straaltje kan toveren.

Dan eindelijk de Provence. Het Mobil-Home (bij ons zeggen we woonwagen) met WC, douche, ijskast, twee slaapkamers, keuken en terras met parasol en al mag er zijn. Restaurant op het terrein alsmede een afgeserveerde telefooncel die nu dienst doet als mini-bibliotheek. Goed weer na alle Limburgse regenval is mooi meegenomen.

Onze buren zijn Belgen uit Oudenaarde, beiden geologen op leeftijd die als rasechte Vlamingen meer wielrenners bij naam kennen als geologische artefacten, denk ik. Leuk volk waarmee het goed toeven is, een biertje binnen handbereik. Ook zij hebben minder goede ervaringen en herinneringen aan het hotel milieu en halen nog een biertje uit hun ijskast.

Dan verschijnt een Maastrichtenaar ten tonele. Andre 87 jaar oud, ik schrijf het even voluit: zeven en tachtig jaar oud met zijn even oude echtgenote. Zijn per auto in twee dagen naar de Provence gereden. Hij leraar Engels, zij doktersdochter (mooi woord toch). Komen al decennia lang naar deze plek bij de Mont Ventoux. Blijken ook de schurft te hebben aan hotels en zweren bij de gezelligheid van de campings. Vooral 's avonds samen borrelen in de open lucht waar 't pas om 10 uur donker begint te worden begin juni.

Delibreren over het Europees Parlement, de Brexit, de Giro d'Italia en over wie er allemaal in de familie aan de gevreesde ziekte heeft te lijden dan wel intussen het tijdelijke voor het eeuwige heeft gewisseld.

Ik hoor het allemaal aan. In het Frans, het Engels, het Duits en het Mestreechs.

Buiten is het 30 graden. Binnen in de Mobil-Home niet uit te houden van de hitte.

Dus blijven we nog even buiten. Op het terras. Doucement et lentement.

Over drie weken is het Bronk in Eijsden. Dan zijn we Back Home. Reken maar van yes!

Je vous salue. 

Garçon: Deux vins rouges et deux bieres. Merci!

Stan juni 2019